«…Եվ ծերունու ջարդված ատամից նրա արխալուղի վրա ծորում է արյունը»… … Մատներս սահեցնում եմ խունացած թերթերի վրայով ու գիրքը ցած դնում: Ճոճանակն օրորվում է դանդա՜ղ ու համր: Լռություն է… Միայն կեսօրն է ճարճատում… 9 հոկտեմբերի, 2011 թ.
Posts Tagged ‘աշուն’
Բակունցյան աշուն
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged Նամակ ռուսաց թագավորին, աշուն, թախիծ, լռություն, Ակսել Բակունց on 09/10/2011 | 2 Comments »
Էլեգիա
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged աշուն, էլեգիա, սեր, Կոմիտաս on 15/02/2010 | 3 Comments »
Մանչուկս գլդոր-մլդոր ինձ է վազում, փարվում է ոտքիս… Պատուհանին կաթիլներ են, ռադիոյով` «Կռունկը»… Այս ի՜նչ աշուն է… Մանչուկս քրքջո՜ւմ է, քրքջում… Քրոջս որդուն 13 փետրվարի, 2010 թ.
Վերջ
Posted in Սպիտակ բանաստեղծություններ, tagged աշուն, կարոտ on 30/10/2009 | 4 Comments »
Իմ սիրելին աշխարհ կգա, երբ ես վաղո՜ւց մեռած լինեմ… Նա կվառվի լուսնե կնոջ ազնվական կարոտներով… Հեռո՜ւ հեռվի աշուններից իրեն հասած բեկորներս ափը կառնի, շուրթին կտա ու մյուս ափով գետնին թիկնած` դալար մարմնի հզոր դողով կհեկեկա՜, կհեկեկա… …Ես չեմ լսի… 26 մայիսի, 2008 թ.









