Ադամն ու Եվան նայեցի՜ն իրար, նայեցի՜ն, շրջվեցին ու հեռանում էին համր… – Սպասե՛ք, – նորից կանչեց Նա: Երկու արտասովոր տերև ձեռքին` մոտեցավ, նայե՜ց… Հետո զգեստավորում էր Ադամին… Եվ Ադամը գեղեցիկ էր…
Posts Tagged ‘Եվա’
Վտարում
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged Ադամ, Աստված, Եվա on 17/07/2010 | 5 Comments »









