Արևի հասուն շողերը մի քիչ այն կողմ հրեցին փոքրիկ ամպը, ճեղքեցին ծառերի սաղարթները, լցվեցին գետը, և ջրերը տարան նրանց հանդարտ ու խելացի կարկաչով…
Posts Tagged ‘սեր’
* * *
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged արև, կանաչ, սեր on 26/06/2010 | 2 Comments »
Տերեր
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged գյուղ, սեր on 28/05/2010 | 2 Comments »
Կեսօրվա բոլոր ծալքերում արև է: Շողերը թիկնել են տան պատերին, բազմել քարերի վրա, փռվել բակի կանաչում: Ծիրանենին հարազատ-անտարբեր հայացքով պատշգամբին է նայում:
Մեծ երգ
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged գյուղ, էլեգիա, սեր on 07/03/2010 | 10 Comments »
Բանաստեղծություն ձնծաղիկի, գարնան, և հորս մասին, որ, դեռ ձնծաղիկը չծաղկած, դեռ գարունը չեկած, գիշերվա ժամին ցրտահար մատներով մոմ է վառում իր կիսածածկ բանջարանոցի ամեն մի առվի եզրին, որ նորատունկ բույսը չմրսի հանկարծ…
Էլեգիա
Posted in Արձակ բանաստեղծություններ, tagged աշուն, էլեգիա, սեր, Կոմիտաս on 15/02/2010 | 3 Comments »
Մանչուկս գլդոր-մլդոր ինձ է վազում, փարվում է ոտքիս… Պատուհանին կաթիլներ են, ռադիոյով` «Կռունկը»… Այս ի՜նչ աշուն է… Մանչուկս քրքջո՜ւմ է, քրքջում… Քրոջս որդուն 13 փետրվարի, 2010 թ.









