Feeds:
Գրառումներ
Մեկնաբանություններ

Ոսկե վազերի մեջ
ինքն իր հե՜տ,
հանդա՜րտ
խաղող է քաղում
իմ հեզ մայրը,
Տե՛ր․․․

Եվ որքա՜ն չնչին եմ ես ահա
ինձ բացված այս պա՜րզ պատկերիդ առջև․․․

Սերդ ցավի չափ ճզմում է սիրտս,
և ճմլվում եմ իմ փոքրությունից,
Տե՛ր․․․

22 օգոստոսի, 2016 թ․

Բարկ արևի տակ
մենավոր ծառը
ճաթռտում է, տե՛ս․

կարմիր դեղձերը
ճյուղերին այրվող
կրակներ են հեզ…

 

19 հուլիսի, 2016 թ.

— Ծառից պոկոտած կեղևն եմ ես,
կրծքից քերծոտած թաքունը…

—  Աշնան մինորն եմ,
գույնը անձրևի…

— Ես պապանձումն եմ,
չռված հայացքը անթարթ աչքերի:

— Գրչի երկյուղած հպումն եմ թղթին,
գրելու տողը` օդում ժպտալիս…

— Ծաղկաթերթիկն եմ անհայտ ծաղիկից`
անձրևի օրը…

— Ճյուղից կախ ընկած կաթիլն է սերս
անձրևից հետո,
հեռացող քամու փեշի օրորը
և ծառը գրկած գիծը ջրերի…

— Որքան անխռով լռություննե՜ր են
սրբում կարոտդ…

 21 փետրվարի, 2015 թ.

Բառերը` պատեր,
Անձայնությունը՝ ստվերների խաղ
հողմակոծ գլխիս…

Ասա՛, ի՞նչ անեմ
ես, Սո՛ւրբ Տիրամայր,
ինչպե՞ս անցընեմ
ծանակումները թեքված օրերի…

14 հուլիսի, 2016 թ.

 

1Կեսօրվա լռի՜ն, կանգնա՜ծ վայրկյանին,
երբ գետինը ջերմ, իսկ Սաքո քեռին
մո՜ւշ-մրափում էր թաց ուռենու տակ,
ես հեծանիվով արձա՜կ սլացա դեպի հանդերը…

Երբ տաք արևը թևաբախումով գրկում է կուրծքս,
ես խնձորները ծոցիս մեջ խցկող տատիս եմ հիշում…

30 ապրիլի, 2016 թ.

Մարտիրոս Սարյան, «Սևան. Զաղալու գյուղը (1923)

Մոտերքում առու է գլգլում:
Ջուրը բարակ կլինի, քարերը` խոռոչավոր:
Մի քարի՝ սարյակը ջուր խմելիս կլինի…

Ինքը թիկնած էր արահետի ծառին,
քիչ հոգնության մեջ՝
խաղա՜ղ նայում էր ձեռքին պտտվող փոքրիկ մրջյունին,
և ականջի տակ իրարից զգուշորեն քանդվում էին
անխառն ձայները գարնան…

 

21 ապրիլի, 2016 թ.

pshenica-4Մեր գյուղին հանդեր են հարևանում,
արտեր են ծփում բարկ արևի տակ,
ցորենի դեղձան դաշտեր՝
հա՜րթ ու հարթ, հա՜րթ ու հարթ…

Մանկության օրերն էլ այդպես արձա՜կ փռված էին ամռան մեջ…
Հանդի ճամփեքին հողն ալյուրի պես փափուկ էր.
բոբիկ ոտքս թրմփոցով մխրճում էի տաք փոշու մեջ,
և խաղս սազում էր արևին…

Տողերիս դաշտեր են հարևանում
հա՜րթ ու հարթ, հա՜րթ ու հարթ…

15 փետրվարի, 2016 թ.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 915 other followers